Unha investigación realizada por Gamers Nexus, en colaboración con Level1Techs e investigadores de seguridade independentes, identificou comportamentos potencialmente relevantes para a privacidade e a seguridade en determinados televisores intelixentes LG con webOS.
Durante as probas, realizadas sobre televisores adquiridos comercialmente —incluído un LG OLED G5—, os investigadores observaron mediante capturas de tráfico con Wireshark que os dispositivos realizaban tarefas de descubrimento na rede local, identificando outros equipos conectados, como teléfonos intelixentes e reloxos intelixentes. Tamén se observou a recompilación de información sobre redes Wi-Fi próximas.
A investigación documentou tamén o procesamento e almacenamento de información procedente do micrófono asociada a funcións de voz, mesmo en determinadas probas realizadas mentres a pantalla se atopaba aparentemente apagada ou en modo de espera. Segundo os investigadores, algúns datos almacenados localmente podían transmitirse posteriormente cando o dispositivo recuperaba a conexión a Internet.
Os achados suscitan cuestións relevantes sobre a utilización de televisores intelixentes en contornas corporativas, salas de reunións, hoteis, centros sanitarios e outros espazos nos que se poidan tratar datos ou manter conversas sensibles.
Actividade observada na rede local
Durante a análise do tráfico de rede, os investigadores detectaron que os televisores realizaban tarefas de descubrimento de dispositivos dentro da LAN.
Nunha das probas identificáronse decenas de dispositivos, entre eles teléfonos intelixentes, reloxos intelixentes e outros equipos que non foran vinculados directamente co televisor.
Tamén se observou a recompilación de información relacionada con redes Wi-Fi próximas, incluídos identificadores de rede e características do sinal.
Desde o punto de vista da seguridade corporativa, este comportamento merece especial atención, xa que un televisor intelixente debe considerarse un dispositivo IoT conectado á infraestrutura de rede, e non unicamente un elemento audiovisual.
Procesamento de audio
Un dos aspectos máis sensibles da investigación está relacionado coas capacidades de voz.
Os investigadores observaron que determinadas interaccións de voz podían converterse en texto e quedar almacenadas localmente. As probas tamén mostraron actividade do micrófono mentres a pantalla parecía atoparse apagada ou en modo de espera.
En determinadas probas realizadas sen conexión a Internet, a información permaneceu almacenada localmente e foi transmitida posteriormente cando se restableceu a conectividade.
Non obstante, resulta importante diferenciar estes resultados da afirmación de que os televisores LG estean a gravar permanentemente todas as conversas ambientais. LG manifestou previamente que os seus televisores non recompilan, gravan nin almacenan conversas ambientais, mentres que os investigadores documentaron comportamentos relacionados especificamente coas funcións de voz e co seu procesamento.
Recoñecemento automático de contidos (ACR)
A investigación analiza tamén o uso de Automatic Content Recognition (ACR) ou recoñecemento automático de contidos.
Esta tecnoloxía permite identificar o contido mostrado no televisor mediante a xeración de pegadas dixitais de audio ou vídeo. Pode utilizarse para obter información sobre os hábitos de visualización mesmo cando o contido procede de fontes externas conectadas ao televisor.
A información obtida mediante ACR ten aplicacións publicitarias e de medición de audiencias.
Desde a perspectiva da privacidade, este comportamento resulta especialmente relevante cando unha Smart TV se instala fóra dunha contorna doméstica.
Risco en contornas corporativas
Os resultados adquiren unha dimensión diferente cando estes dispositivos están instalados en salas de reunións, despachos, centros sanitarios, hoteis ou instalacións das administracións públicas.
Unha Smart TV conectada directamente á mesma rede que estacións de traballo, teléfonos, impresoras ou outros activos corporativos podería dispoñer de visibilidade sobre dispositivos que non precisan interactuar con ela.
Así mesmo, a presenza de micrófonos, sistemas de recoñecemento de contidos, servizos na nube e mecanismos de telemetría amplía a superficie de exposición asociada ao dispositivo.
Por este motivo, estes equipos deberían incorporarse ao inventario de activos e someterse aos mesmos principios de segmentación, configuración segura e minimización das comunicacións aplicables ao resto dos dispositivos IoT.
Recomendacións
Para as organizacións que utilicen televisores intelixentes LG ou outros dispositivos similares, recoméndase:
- Inventariar as Smart TV e outros dispositivos audiovisuais conectados á infraestrutura corporativa.
- Evitar a súa conexión directa a redes nas que se atopen sistemas ou información sensible.
- Situar os dispositivos IoT e audiovisuais en VLAN ou segmentos de rede específicos, aplicando regras que limiten as comunicacións laterais.
- Revisar as funcionalidades de recoñecemento de voz, micrófono, ACR e personalización publicitaria, e deshabilitar aquelas que non sexan necesarias.
- Revisar periodicamente as opcións de privacidade e consentimento dispoñibles en webOS.
- Limitar mediante firewall as comunicacións saíntes do dispositivo cando sexa operacionalmente posible.
- Analizar o tráfico xerado por estes equipos cando se atopen instalados en contornas especialmente sensibles.
- Valorar o uso de dispositivos externos de reprodución cando non resulte necesaria a conectividade intelixente proporcionada polo propio televisor.
- Nas salas nas que se trate información confidencial, avaliar especificamente a necesidade de manter habilitados os micrófonos, os asistentes de voz e a conectividade a Internet.
Consideración para as organizacións
O caso pon de manifesto un problema máis amplo que afecta a numerosos dispositivos IoT: un activo aparentemente auxiliar pode dispoñer de capacidades de rede, sensores, telemetría e servizos na nube que non son evidentes para os seus usuarios.
Para unha organización, a cuestión non debería limitarse a determinar se un determinado comportamento constitúe unha vulnerabilidade. Tamén debe avaliarse se as capacidades e comunicacións do dispositivo son necesarias, coñecidas e compatibles coas políticas de seguridade e privacidade da organización.
Un televisor instalado nunha sala de reunións pode ser, desde o punto de vista da xestión do risco, un dispositivo IoT con micrófono, conectividade de rede e capacidade de comunicación con servizos externos.
Referencia
